ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΛ.Α.Δ.Α

ΣΥΛΛΟΓΟΣ     ΕΛ.Α.Δ.Α
ελεύθερων αγανακτισμένων δυτικής αχα'ι'ας

Τετάρτη, 19 Αυγούστου 2015

Σύλλογος ΕΛ.Α.Δ.Α





16 ώρες · 
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΛ.Α.Δ.Α.
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
ΘΕΜΑ:
<< Το απεχθές θέαμα σφαγείων στους δρόμους των ΡΟΜΑ και οι εστίες μόλυνσης.>>
Οι Ρομά κάτοικοι της Κάτω Αχαΐας έχουν έθιμο 3 φορές το χρόνο το Πάσχα, του Αγίου Γεωργίου και στην εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου το Δεκαπενταύγουστο να σφάζουν σε κοινή θέα, στους δρόμους έξω από τα σπίτια τους αμνοερίφια προς βρώση.
Τα έθιμα είναι ωραία να τα κρατάμε όταν δηλώνουν, ειδικά έναν πολιτισμό, αλλά έθιμο σαν κι αυτό να σφάζεις το ζώο έξω από το σπίτι σου για να τρέχει το αίμα σαν ποτάμι στους δρόμους, το λιγότερο είναι απεχθές, απάνθρωπο, απολίτιστο, φρικαλέο και εξοργιστικό.
Και δεν φτάνει μόνο αυτό το γεγονός αλλά πετάνε οι φίλοι μας Ρομά και τα εντόσθια των ζώων αυτών στους κάδους των άλλων πολιτών και όχι φυσικά στους κάδους της συνοικίας τους. Το αποτέλεσμα από αυτή την πράξη είναι να σαπίζουν και να βρωμάνε σε όλη την Κάτω Αχαΐα.
Τίθεται εδώ λοιπόν και το θέμα της υγιεινής, της εστίας μόλυνσης και μικροβίων.
Όπως γνωρίζουμε όλοι υπάρχουν ειδικά σφαγεία που χρησιμοποιούνται γι’ αυτές τις ενέργειες και όχι οι δρόμοι όπου βλέπουν οι περαστικοί και τα μικρά παιδιά.
Με καλή διάθεση, προς αποφυγή πάλι τέτοιων πράξεων, ο σύλλογος ΕΛ.Α.Δ.Α. στις 7 Νοεμβρίου του 2014 έστειλε Αίτηση – Υπόμνημα προς τον Αστυνομικό Διευθυντή Κάτω Αχαΐας και κοινοποιήθηκε άμεσα στον Εισαγγελέα Πατρών και στην Υγειονομική Υπηρεσία.
Στις 12/08/2015 το θέμα ξανασυζητήθηκε μετά από συνάντηση του Προέδρου του Συλλόγου μας κ. Λιάκο Παναγιώτη, τον κ. Αστυνομικό διευθυντή Κάτω Αχαΐας και τους αντιδημάρχους κ. Αθανάσιο Ραυτακόπουλο και τον κ. Γεώργιο Παλαιολόγο.
Η αστυνομία γνωστοποίησε την καταγγελία μας στους Ρομά όπως έπραξαν και οι δυο αντιδήμαρχοι, και τους απαγόρευσε να προβούν πάλι σε τέτοιες ενέργειες οι οποίες είναι καταρχήν παράνομες.
Είναι καθήκον και υποχρέωσή μας ως ενεργοί πολίτες αυτού του τόπου να αποτρέπουμε τέτοιες ενέργειες.

ΑΦΟΥ ΞΕΓΕΛΑΣΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΑΝΟΗΤΟΥΣ ΜΕΙΜΑΡΑΚΗ, ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ! Kατεβαίνει στις εκλογές σαν αντιμνημονιακός τορπιλίζοντας τις Σκουριές και τα 14 αεροδρόμια!


Share →

 
Εκλογές 6 Σεπτεμβρίου!
Σε μεγάλη παιχτούρα της πολιτικής εξελίσσεται ο Τσίπρας-τόσο που θα τον ζήλευε και ο Ανδρέας Παπανδρέου.
Αφού ξεγέλασε τους πολιτικά ανόητους Μειμαράκη, Γεννηματά και Θεοδωράκη και τους εξανάγκασε να ψηφίσουν το 3ο Μνημόνιο τώρα βγαίνει από αριστερά και ανατινάζει την ιδιωτικοποίηση των 14 αεροδρομίων σε Fraport-Κοπελούζο και κλείνει και τις Σκουριές όπως ανακοίνωσε ο Σκουρλέτης!
Τις Σκουριές που δεν τόλμησε να κλείσει ο Λαφαζάνης. Ετσι τον εκθέτει ανεπανόρθωτα αλλά και του δίνει ταυτόχροναάλλοθι να εξακολουθήσει να τον στηρίζει και να μην κάνει δικό του κόμμα. 
Μ΄ αυτή την κίνηση γελοιοποιεί εντελώς τα 3 κόμματα της αντιπολίτευης (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΠΟΤΑΜΙ) που στο μεταξύ έχουν καταντήσει συνιστώσες του Μαξίμου.
Ο πρωθυπουργός εμπνεύστηκε αυτή την απίστευτη ρελάνς στο κότερο του υφυπουργού Πολάκη ανάμεσα στη Μήλο και την Σίκινο!
Μ΄ αυτή την κίνηση ο Τσίπρας εκτός του ότι κάνει ρόμπες τους 3 αδειάζει και τους Σόιμπλε-Μέρκελ στα μάτια των βουλευτών τους οι οποίοι ενέκριναν το 3ο Μνημόνιο!!!
Kαταλυτικό ρόλο στην επόφαση του πρωθυπουργού να πάει σε εκλογές-αστραπή σαν αντιμνημονιακός έπαιξε και η ταβερνιάρισσα της ταβέρνας Γαλήνη στην Μήλο, η οποία τον ακούμπησε στους ώμους και του είπε:
-Nα είσαι δυνατός...
Σύμφωνα με τον Βηματοδότη ήταν 18 άτομα (9 μεγάλοι και 9 εννέα μικροί) όταν έφθασαν το βράδυ του Δεκαπενταύγουστου στην παραδοσιακή ταβέρνα «Γαλήνη» στην περιοχή Αγία Ειρήνη της Μήλου. Μόλις την προηγούμενη ημέρα ο Δ. Τσίπρας,πρώτος εξάδελφος του Πρωθυπουργού, πολιτικός μηχανικός και κάτοικος της Μήλου, είχε τηλεφωνήσει στην Αννα Βλάχου, την ταβερνιάρισσα, και ζήτησε να κλείσει ένα τραπέζι για «μια μεγάλη παρέα» που θα ερχόταν από την Αθήνα. Δεν είπε τίποτε ότι θα ερχόταν ο Αλ. Τσίπρας με την οικογένειά του, τον αδελφό του και τον υφυπουργό Π. Πολάκη.
Και όταν έφθασαν, εκεί γύρω στις 9, η «παρέα» πεινούσε πολύ. Και τι δεν έφαγαν. Από τα παραδοσιακά πιτάκια, τους κολοκυθοκεφτέδες και τους ντομαντοκεφτέδες, έως καλαμαράκια, γαρίδες, μύδια αχνιστά, αχινοσαλάτα, πατάτες τηγανιτές και πατατοσαλάτα, αθερίνες, μαρίδες, όστρακα και εκεί που πήγαν να «παραδώσουν», να σου η ταβερνιάρισσα που πλησιάζει τον κ. Τσίπρα: «Να είσαι δυνατός» του είπε χτυπώντας τον ενθαρρυντικά στον ώμο.
Ο Πρωθυπουργός την κτύπησε και αυτός στον ώμο με κατανόηση, αλλά δεν της είπε τίποτα.
Οπότε η Αννα Βλάχου βγάζει από το... μανίκι της το «κρυφό χαρτί» του μαγαζιού, τη «σπεσιαλιτέ του καταστήματος»: «Να φέρω λίγη γαλήνη, πρόεδρε;» είπε, με την υπόσχεση ότι «θα γλείφουν τα χέρια τους». Μπροστά σε τέτοιον πειρασμό ποιος μπορούσε να αρνηθεί; Και μετά ήρθε η... «γαλήνη», ένα κοτόπουλο μαγειρεμένο με λαχανικά και ντομάτα, πραγματικό «λουκούμι». Το «τσάκισαν» όλοι πάραυτα. Και μετά τη «γαλήνη κοτόπουλο», ήρθε και το... «γλυκό γαλήνη», επίσης σπεσιαλιτέ του μαγαζιού, που δεν είναι τίποτε άλλο από μία δροσερή κρέμα με μπισκότα και γλυκά του κουταλιού, όλα αρμονικά ανακατεμένα. Στην ερώτηση προς την ταβερνιάρισσα πόσο ήταν ο λογαριασμός και ποιος τον πλήρωσε δεν έλαβα απάντηση, αφού όπως είπε «αυτά είναι προσωπικά δεδομένα». Της ξέφυγε ωστόσο και είπε ότι έδωσε απόδειξη, πράγμα που σημαίνει ότι κάποιος πλήρωσε...
Τις προθέσεις του πρωθυπουργού αποκάλυψε εν μέρει ο Σκουρλέτης>
Τις επόμενες ώρες θα μάθετε περισσότερα απάντησε ο Πάνος Σκουρλέτης σε ερώτηση για το αν θα προκηρυχθούν πρόωρες εκλογές, που δέχθηκε από δημοσιογράφους βγαίνοντας από το Μέγαρο Μαξίμου, όπου είχε συνάντηση με τον πρωθυπουργό.



Ο υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης προανήγγειλε πολιτικές εξελίξεις άμεσα, ενώ όταν του επισημάνθηκε από τους δημοσιογράφους πως η κυβερνητική εκπρόσωπος Ολγα Γεροβασίλη μεταθέτει τις αποφάσεις «από Δευτέρα», εκείνος επέμεινε: «Μπορεί και τις επόμενες ώρες».

Όσον αφορά στο ποια είναι η δική του θέση για το ποια πρέπει να είναι η  επόμενη κίνηση του Αλέξη Τσίπρα, παρέπεμψε σε παλαιότερες συνεντεύξεις του, καθώς επανειλημμένως έχει εκφράσει την άποψη πως οι πρόωρες εκλογές είναι απαραίτητες σε αυτή τη συγκυρία.


Στις δηλώσεις του ο κύριος Σκουρλέτης είπε πως «κάποια από αυτά τα σενάρια που ακούγονται είναι φαντασίας», αρνούμενος πάντως να αποκαλύψει ποια είναι αυτά, καθώς σε σχετική ερώτηση, απάντησε «δεν μπορώ να σας πω».
Δημοσίευση: 19 Αυγούστου 2015, 15:37
More News Desk

Σάββατο, 15 Αυγούστου 2015

Independent: Έτοιμη για διάλυση η Ελλάδα – Θα γίνει… τροφή στις πεινασμένες για κέρδη επιχειρήσεις


Posted by netakias.com στο Αυγούστου 15, 2015
21b52-banksy-jesus-shoppingΤο τελευταίο πρόγραμμα διάσωσης δεν έχει να κάνει τίποτα με χρέος, αλλά με ένα πείραμα ακραίου καπιταλισμού, που καμία χώρα της Ε.Ε. δεν τόλμησε ποτέ να δοκιμάσει
Για πείραμα ακραίου καπιταλισμού που συντελείται στην Ελλάδα κάνει λόγο ο αρθρογράφος της βρετανικής εφημερίδας «Independent», Nick Dearden, ο οποίος σημειώνει ότι ποτέ καμία χώρα δεν τόλμησε να δοκιμάσει και τονίζει ότι η Ελλάδα είναι προς διάλυση, έτοιμη να γίνει τροφή στις πεινασμένες για κέρδη επιχειρήσεις.
Το τελευταίο πρόγραμμα διάσωσης δεν έχει να κάνει με το χρέος, αλλά αν κοιτάξει κανείς βαθύτερα στο θέμα, θα δει ότι η Ελλάδα είναι προς πώληση και οι εργαζόμενοι, αγρότες και μικρές επιχειρήσεις της χώρας θα πρέπει να… βγουν από τη μέση.
Στο πλαίσιο του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων, η Ελλάδα θα πρέπει να μεταφέρει περί τα 50 δισ. ευρώ από τα «πολύτιμα περιουσιακά της στοιχεία» σε έναν ανεξάρτητο οργανισμό υπό τον έλεγχο των ευρωπαϊκών θεσμών, που θα προχωρήσουν στην πώλησή τους.
Αεροδρόμια, λιμάνια, ενεργειακά συστήματα, γη και ακίνητα, όλα πρέπει να φύγουν.
«Πώλησε τα περιουσιακά σου στοιχεία και θα είσαι σε θέση να αποπληρώσεις το χρέος σου», είναι τα επιχειρήματά τους.
Όμως, πουλώντας μια χώρα κερδοφόρα ή δυνητικά κερδοφόρα κρατικά περιουσιακά στοιχεία, τότε καθίσταται λιγότερο ικανή να αποπληρώσει το χρέος της.
Όπως είναι αναμενόμενο, πρώτα στο σφυρί θα βγουν τα κερδοφόρα περιουσιακά στοιχεία: ήδη έχει πωληθεί η εταιρεία εθνικής λοταρίας, ενώ αεροδρόμια που εξυπηρετούν τα νησιά είναι πιθανόν να πωληθούν έναντι μακροπρόθεσμης μίσθωσης σε γερμανική εταιρεία διαχείρισης αεροδρομίων.
Το λιμάνι του Πειραιά φαίνεται πιθανό να πωληθεί σε μια κινεζική εταιρεία και εν τω μεταξύ περί τα 490.000 τ.μ. του παραλιακού μετώπου της Κέρκυρας τα έχει «αρπάξει» αμερικανική εταιρεία επενδύσεων.
Μαζί με τις ιδιωτικοποιήσεις, λαμβάνει χώρα ένα ευρύ πρόγραμμα απορρύθμισης που έχει κηρύξει πόλεμο σε εργαζομένους, αγρότες και μικρές επιχειρήσεις, με τους νόμους της Ελλάδας που προστατεύουν επιχειρήσεις όπως φαρμακεία, φούρνους και βιβλιοπωλεία από τον ανταγωνισμό των μεγάλων επιχειρήσεων, να καταργούνται.
Είναι απίστευτο, σημειώνει ο βρετανός αρθρογράφος, αλλά ζητήθηκε από την Ελλάδα ακόμη να κάνει τους νόμους για το άνοιγμα των καταστημάτων της Κυριακές ακόμη πιο φιλελεύθερους και από αυτούς που ισχύουν στη Γερμανία.
Αυτό που πραγματικά λαμβάνει χώρα είναι ένα πείραμα ελεύθερης αγοράς.
Στα εργασιακά, οι συντάξεις θα υποστούν ταχείες περικοπές, ο κατώτατος μισθός θα μειωθεί και οι συλλογικές διαπραγματεύσεις θα περιοριστούν σημαντικά, ενώ θα είναι ευκολότερο να γίνουν απολύσεις.
Όλα αυτά είναι ακόμη πιο ακραία απ’ ό,τι έχουν εφαρμόσει πολλές από τις χώρες που έχουν δανείσει την Ελλάδα.
Βεβαίως, οι μεταρρυθμίσεις σε ορισμένους τομείς της ελληνικής οικονομίας ίσως να αποτελούν καλή ιδέα και πράγματι, ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε στην εξουσία υποσχόμενος να κάνει σοβαρές μεταρρυθμίσεις σε φόρους και συντάξεις.
Όμως, τα μέτρα που επιβάλλονται από τους πιστωτές της χώρας δεν αποτελούν μια σειρά λογικές μεταρρυθμίσεις, αλλά η δημιουργία και μικρο-διαχείριση οικονομικών ακραίας «ελεύθερης αγοράς».
Οι ιδιωτικοποιήσεις και η απορρύθμιση ανοίγει στις μεγάλες επιχειρήσεις τον δρόμο να πατήσουν σε περιοχές που ποτέ πριν δεν είχαν πρόσβαση.
Ελπίζεται ότι αυτό θα δημιουργήσει μεγάλα κέρδη ώστε να συνεχιστεί η ανάπτυξη των μεγάλων επιχειρήσεων, όπως και να παρασχεθεί ένα ακραίο μοντέλο του τι θα μπορούσε να εφαρμοστεί απ’ άκρο σε άκρο στην Ευρώπη.
Αν και αυτό που είναι ακόμη πιο δυσάρεστο από την υποκρισία των ευρωπαίων ηγετών να αναγκάζουν την Ελλάδα να εφαρμόζει πολιτικές που οι ίδιοι δεν έχουν τολμήσει να συζητήσουν καν στις χώρες τους, είναι ο κυνισμός αυτών των ίδιων ηγετών να επιβάλουν πολιτικές που θα ευνοήσουν τις επιχειρήσεις των χωρών τους.
Η ένταση του προγράμματος αναδιάρθρωσης που έχει συμφωνηθεί με την Ελλάδα θα πρέπει να διαλύσει τυχόν εναπομείνασες αμφιβολίες ότι πρόκειται για μια καλή συγκαλυμμένη, αλλά λανθασμένη προσπάθεια να χειριστούν την κρίση χρέους.
Πρόκειται για μια κυνική προσπάθεια να δημιουργήσουν έναν επιχειρηματικό παράδεισο στη Μεσόγειο, κάτι που πρέπει να αποφευχθεί πάση θυσία…
Μεταφραστική επιμέλεια: Ελένη Κάτσουρα

Διαλύονται ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ!!!

ΕΥΕΡΓΕΤΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ


Share →

 
Aπό τον Τόνυ Μοντάνα
Kι όμως τον Αύγουστο του 2015 υπάρχουν συναρπαστικές ειδήσεις.
Τρία άθλια, πελατειακά και διεφθαρμένα ως το μεδούλι, κόμματα διαλύονται!
O Bόλφαγκ Σόιμπλε ως άλλος Walter White(Breaking Bad) βυθίζει τα πτώματά τους σε μπανιέρες με υδροφθορικό οξύ.
Ο πιο ατιμωτικός και ο πιο άνανδρος θάνατος θα είναι αυτός της Νέας Δημοκρατίας του πολιτικά ανόητου Μειμαράκη, ο οποίος καταδέχθηκε στα γεράματα να γίνει πολιτικό πιόνι ανάμεσα σε Καραμανλή, Παυλόπουλο και Σαμαρά. Οι άχρηστες φαμίλιες της Νέας Δημοκρατίας μετέτρεψαν το κόμμα σε μια χαβούζα με βοθρολύμματα (σκατά) σαν κι αυτά που κάνουν την εμφάνισή τους στις πλαζ της Βουλιαγμένης-αλλά και της Μυκόνου.
(Ολη η Μύκονος όταν δεν φυσάει μυρίζει σκατά αυτό το καλοκαίρι. Είναι ένα μυστικό που σας παρακαλούμε να το κρατήσετε για σας)
Πάμε παρακάτω. Ο ανύπαρκτος Μειμαράκης λοιπόν απαιτεί από τα άβουλα στρατιωτάκια του να υπερψηφίσουν το χυδαίο 3ο Μνημόνιο που δολοφονεί εν ψυχρώ τους (γονείς και παπούδες μας) αγρότες, που εξοντώνει τους εργαζόμενους με μπλοκάκια, τις μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ενώ δεν ακουμπάει την πολιτική μαφία και την μαφία της Δικαιοσύνης.
Τα κόμματα θα εξακολουθήσουν να απολαμβάνουν κρατικές επιχορηγήσεις, η βουλή θα εξακολουθήσει να τιγκάρει-σαν το Μετρό του Τόκιο-με διορισμένους (συγγενείς και φίλους των πολιτικών) κηφήνες υπαλλήλους.
5-6 μεγαλοδικηγόροι, με τις παράγκες τους, θα εξακολουθήσουν να καθαρίζουν μεγαλεμπόρους ναρκωτικών, λογισμικού και πάει λέγοντας, παιδόφιλους, φοροφυγάδες, διαπλεκόμενους επιχειρηματίες με τις εκάστοτε κυβερνήσεις.
Το κατ΄εξοχήν πρόβλημα της χώρας που είναι πρόβλημα Δικαιοσύνης ούτε κι αυτό το Μμημόνιο το αντιμετωπίζει-παρότι οι δανειστές μας γνωρίζουν πολύ καλά τον ρόλο που παίζει ο καθείς από τους Ελληνες βαρόνους.
Το παιγνίδι είναι πολύ βρώμικο. Μετά από 5 χρόνια μνημόνια την πληρώνουν οι ίδιοι και οι ίδιοι. Οι μικρομεσαίοι του ιδιωτικού τομέα, οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα και φυσικά οι άνεργοι με ελάχιστα εισοδήματα στο μπλοκάκι τους.
Το κράτος αντί να εκσυγχρονιστεί γίνεται όλο και πιο άθλιο.
Ετσι ακριβώς θα συνεχίσει και με το 3ο μνημόνιο που είναι προιόν Τσίπρα αλλά με βουλιμία το στηρίζουν ο Μειμαράκης, ο Καραμανλής, ο Πάκης. Θυμηθείτε τα ονόματά τους γιατί πλησιάζει η ώρα να λάβει ο καθείς από δαύτους ότι του αξίζει.
Και το 3ο μνημόνιο είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του πελατειακού κράτους. Δεν είναι ένα μνημόνιο μεταρρυθμιστικό ότι κι αν λένε οι μέσα και οι έξω. Κι αυτό γιατί κανείς από τους δανειστές δεν πίεσε αποφασιστικά όλα αυτά τα χρόνια για μεταρρυθμίσεις που τα εγχώρια πολιτικά λαμόγια αρνούνται να τις πραγματοποιήσουν.
Δυστυχώς οι δανειστές πιέζουν για την εφαρμογή των χαρατσιών και μόνο.
Αλλά ακόμη κι αυτά τα τραβεστί μνημόνια ήταν αρκετά για να στείλουν στα απόβλητα της ιστορίας μερικά από τα βαριά πολιτικά ονόματα του τόπου.
Και έρχεται τώρα ο Walter White Βόλφαγκ Σόιμπλε να καθαρίσει με μαεστρία, ένα μετά το άλλο, τα ξεπουλημένα πολιτικά κτήνη που απέμειναν στον κομματικό χάρτη.
Ηδη η Νέα Δημοκρατία του Βαγγέλα είναι παρελθόν.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, χάρη στο γεροροκά Λαφαζάνη και την διψασμένη για εκδίκηση Κωνσταντοπούλου, διαλύεται με συνέπεια και ηρωισμό.
Είναι απολαυστικό να βλέπεις τα πολιτικά πτώματα της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ να λιώνουν στη μπανιέρα με το υδροφθορικό οξύ του Σόιμπλε.
Είναι ηδονή να βλέπεις τον τρόμο στο βλέμμα των πασόκων καθώς από το 48% πήγαν στο 3,5% κι ακόμη δεν μπορούν να βρουν τον πάτο της μπανιέρας.
Αυτός ο συναρπαστικός μήνας Αύγουστος να μην τελειώσει...
Δημοσίευση: 13 Αυγούστου 2015, 15:08
More News Desk

Τετάρτη, 12 Αυγούστου 2015

Φέρτε μας κι άλλη κρίση ρε παλιοτόμαρα ...Η ρήξη αυτή τη φορά θα είναι ολική και ανελέητη....



Ποιός τα έχει;...



Ας ετοιμαζόμαστε για τις εξελίξεις…


Αν επιχειρούσε κάποιος να καταγράψει την ελληνική πολιτική ιστορία, θα μπορούσε κάλλιστα να αρκεσθεί στην φράση «κι είπαν θα δώσουν το βραβείο στην μεγαλύτερη ψευτιά», αφού αυτή η φράση καταγράφει με τον πλέον ακριβή τρόπο το πως κυβέρνησαν την χώρα, όσοι την κυβέρνησαν, από την επανάσταση του 1821 και μετά…

Γράφει ο Παναγιωτίδης Μάρκος
Κοιτώντας στο σήμερα, διαπιστώνουμε πως στην χώρα υπάρχει μία (συγ)κυβέρνηση, η οποία δεν είναι σε θέση να κυβερνήσει.

Κυρίως, επειδή δεν έχει την κοινοβουλευτική στήριξη (κυβερνά με την στήριξη της αντιπολίτευσης!), αλλά κι επειδή τα όσα έχει συμφωνήσει (με τους «εταίρους» και δανειστές) δεν συμφωνούν ούτε με την ιδεολογία ούτε με το πρόγραμμά της (το περίφημο «πρόγραμμα Θεσσαλονίκης).

Επιπλέον, δε, αυτή η κυβέρνηση δεν είναι σε θέση να κυβερνήσει επειδή δεν έχει σχέδιο, αλλά κι επειδή δεν έχει ούτε την ικανότητα (βλέπετε είναι μεστή θεωρητικολόγων), ούτε όμως και επαφή με την πραγματικότητα που βιώνει ο λαός, αφού μοναδικό της μέλημα είναι «να μην πέσει η πρώτη φορά αριστερή κυβέρνηση»…!

Ο κλαυσίγελος της ανικανότητας, συναγελάζεται με την επικινδυνότητα των ιδεοληψιών και, τελικά, «παντρεύεται» με τον εθνομηδενισμό για να παράξει ένα πρωτοφανές στα παγκόσμια χρονικά πολιτικό έκτρωμα το οποίο μεταλλάσσεται με ταχύτατους ρυθμούς και λίαν συντόμως θα αποτελεί τον απόλυτο εκφραστή του κάθε νεοναζιστή ή τραπεζίτη, παραβιάζοντας το σύνολο του Συντάγματος της χώρας.

Το μόνο που διασώζει (προς ώρας) την (συγ)κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου, είναι πως
δεν έχουν εφαρμοστεί οι αποφάσεις βουλγαροποίησης των πολιτών (μέσω μίας πρωτοφανούς φορολογικής επίθεσης κατά πάντων, πλην πλουσίων).
Ο χρόνος όμως κυλάει και πολύ σύντομα τόσο η κυβέρνηση όσο και οι πολίτες θα κατανοήσουν, ο καθένας από την πλευρά του, την θέση στην οποία βρίσκονται…

Ας μην γελιόμαστε. Αυτό το πράγμα (ένας ατάλαντος θίασος αριστερών με δεξιές τσέπες) που παριστάνει την ελληνική κυβέρνηση, δεν είναι κυβέρνηση. Διαχειριστές εντολών τρίτων είναι.

Λίαν συντόμως θα είναι και «εκτελεστές ενός συμβολαίου», δηλαδή του μνημονίου, το οποίο θα υπερασπιστούν με νύχια και με δόντια και θα φροντίσουν για την ολοκληρωτική εφαρμογή του εις βάρος των εθνικών κυριαρχικών συμφερόντων.

Ήδη, διέρρευσε (με διαμαρτυρία βουλευτή του πασοκ) πως τα έσοδα από τουςυδρογονάνθρακες της χώρας θα μπούνε στο «πακέτο» των 50 δισ. που θέλουν να υλοποιήσουν οι… «εταίροι» και δανειστές μας.

Και άλλα νησάκια, όμως, έχουν πάρει σειρά για να δεχτούν το δικό τους πωλητήριο και να βρεθούν σε χέρια «επενδυτών», τη στιγμή που η κυβέρνηση είναι ανίκανη να προσελκύσει πραγματικούς επενδυτές, αφού αποδέχεται (και ενισχύει ακόμη περισσότερο) την φορολόγηση των επιχειρήσεων…

Αυτή η κάποτε χώρα (αποτελεί πλέον χώρο πώλησης των πάντων, αποικία και χώρο αποπληρωμής ενός αέναου χρέους του οποίου οι δημιουργοί κυκλοφορούν ελεύθεροι) δεν μπορεί να συνεχίσει να υφίσταται και να λειτουργεί έτσι όπως την λειτουργούν και οι σημερινοί (πρώτη φορά αριστερά) κυβερνώντες.

Αυτή η χώρα δεν θα συνεχίσει να υφίσταται εάν συνεχιστεί η σημερινή διαχείριση, εάν συνεχίσει να υπάρχει το σημερινό (στο σύνολό του) πολιτικό προσωπικό, εάν συνεχίσουν να μην λειτουργούν οι συνταγματικά κατοχυρωμένοι θεσμοί…

Αυτοί που μας κυβερνάνε (μέχρι και σήμερα) δεν είναι γελοίοι. Επικίνδυνοι είναι… 

Επικίνδυνοι για όλους, μα περισσότερο για την ίδια τη χώρα στο σύνολό της. Αν δεν συμβεί κάτι (τυχαίο γεγονός), είναι σχεδόν βέβαιο πως η Ελλάδα δεν θα απωλέσει μόνο την εθνική της κυριαρχία και ανεξαρτησία, αλλά θα μικρύνει και γεωγραφικά… Και μία τέτοια εξέλιξη δεν θα είναι ένα τυχαίο γεγονός, ή ένα αποτέλεσμα της ανικανότητας των (επί της ουσίας ανύπαρκτων) κυβερνώντων. Θα είναι ένα αποτέλεσμα μεθόδευσης τρίτων, το οποίο θα αποδεχθούν σιωπηλά όλοι εκείνοι που μισούν την λέξη έθνος (με όλα τα παράγωγά της) και υπηρετούν την σημαία του κόμματος και όχι της πατρίδας…

Ας είμαστε ειλικρινείς με τους εαυτούς μας. Η πατρίδα μας, πνέει τα λοίσθια, με ευθύνη όλων όσων την εξευτέλισαν και την βίασαν επανειλημμένως σε παγκόσμια θέα. Κι επειδή αυτό συνέβη με δική μας ευθύνη (εμείς τους εκλέξαμε, τους στηρίξαμε και τους επιτρέψαμε να ξεπουλήσουν τους τάφους των προγόνων μας και την ελευθερία των τρισέγγονών μας), εμείς θα πρέπει να σκεφθούμε και να οργανώσουμε την επόμενη ημέρα.

Όλοι εμείς που αγαπάμε, ακόμη, την πατρίδα, καλούμαστε να ομονοήσουμε και να σχεδιάσουμε το αύριο, όταν θα συμβούν εκείνες οι πολύ συγκεκριμένες εξελίξεις που όλοι περιμένουμε… Από τώρα, θα πρέπει να αναδείξουμε σιωπηλά τους έντιμους και ικανούς, που θα δεχθούν να φορτωθούν με την ευθύνη της ολικής επαναφοράς της πατρίδας…

ΥΓ: Μην ξεχνάμε πως έχουν ήδη πάρει την απόφαση να αλλάξουν τον πληθυσμό με της Ελλάδας, με κατοίκους και πολίτες που θα είναι περισσότεροι "βολικοί" στην κάλπη.

ΥΓ1: Το χειρότερο που μας ετοιμάζει αυτό το σάπιο και διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα, είναι η επόμενη κυβέρνηση, "εθνικής σωτηρίας", η οποία θα αποτελεί και την ύστατη απόπειρασυσπείρωσης των ανίκανων και επικίνδυνων...

Και είναι βέβαιο πως αυτή η "κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας" θα δημιουργηθεί για να "μουδιάσει" τον λαό και να προωθήσει τα σχέδια εξόντωσης της Ελλάδας, με τον ψευδεπίγραφο τίτλο της...

ΠΗΓΗ

ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ/ΠΡΟΣΘΗΚΕΣ/ΦΩΤΟ:Α.Τ.

"Γιατί μένουμε ευρωζώνη"; Ο μύθος της "ευημερίας του ευρώ" καταρρέει με βάση στοιχεία


Το χειρότερο που έχει συμβεί στην Ευρώπη είναι ότι το “όραμα” της ενωμένης ηπείρου, έχει ανεπανόρθωτα “τσαλακωθεί”. Η Ελλάδα ήταν και είναι η αφορμή για να ανοίξει η συζήτηση σε πολλές χώρες με κύριο ερώτημα: “τι κάνουμε στην ΕΕ ”; Και αναφερόμαστε σε χώρες που δεν έχουν τα μεγάλα δομικά προβλήματα της Ελλάδας, αλλά διαθέτουν και βαριά βιομηχανία και πρωτογενή αγροτική παραγωγή και κτηνοτροφία και τουρισμό!

Η Ιταλία για παράδειγμα . Πριν μερικές μέρες η Ουάσινγκτον Ποστ έθεσε το ερώτημα: τι κάνει μια χώρα όπως η Ιταλία που η οικονομία της αυξήθηκε μόλις κατά 4,6% από την ημέρα ενταξής της στο ευρώ;

Είναι δύσκολο να πούμε τι πήγε στραβά με την Ιταλία, επειδή
τίποτα δεν πήγε ποτέ σωστά. Το μερίδιο της αυξήθηκε κατά 4% το πρώτο έτος της στη ζώνη του ευρώ, αλλά σχεδόν καθόλου στα 15 χρόνια που ακολούθησαν από τότε”!

Η εφημερίδα παρουσιάζει και ένα διάγραμμα που δείχνει την πορεία Ελλάδας και Ιταλίας κατά την διάρκεια συμμετοχή τους στην ευρωζώνη:

Όπως αναφέρει η Ουάσινγκτον Πόστ παρά τις επισημάνσεις του ΔΝΤ για τα διαρθρωτικά προβλήματα που έχει και η ιταλική οικονομία , δεν πρέπει να παραγνωρίζεται ότι τελικά το πρόβλημα είναι το ίδιο το ευρώ.

Είναι πάρα πολύ ακριβό για τους Ιταλούς εξαγωγείς, και υπερβολικά περιοριστικό για την κυβέρνηση που έπρεπε να έχει μειώσει τον προϋπολογισμό της”,γράφει.

Οι συντάκτες του ρεπορτάζ επισημαίνουν την αντίφαση που ζουν οι ευρωπαίοι πολίτες.

Οι ευρωπαίοι πολίτες μισούν τα μέτρα λιτότητας, αλλά αγαπούν το ευρώ (?). Έχουν ένα συναισθηματικό δεσμό με ό, τι αυτό σημαίνει. Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι το ευρώ είναι ο λόγος που πρέπει να περικόψουν τους προϋπολογισμούς τους. Γι΄ αυτό και τα κόμματα που είναι ενάντια στην λιτότητα υπόσχονται το αδύνατο:ότι μπορούν να κάνουν περικοπές του προϋπολογισμού των χωρών τους χωρίς να τερματίσουν την ένταξή τους στο ευρώ “. Και φέρνουν ως παράδειγμα τα όσα έγιναν στην Ελλάδα. Και κυρίως πως αντιμετωπίστηκε η κυβέρνησή της.

Το μάθημα ήταν σαφές. Να μην εκλέγονται κόμματα που είναι κατά της λιτότητας.
Όμως, τουλάχιστον στην Ιταλία, αυτά τα κόμματα έχουν μάθει το αντίθετο μάθημα. Δεν αποκλείουν την έξοδο από το ευρώ”. Ενδεικτικά αναφέρουν τα όσα υποστηρίζει ο Beppe Grillo, ο κωμικός που έγινε πολιτικός και είναι επικεφαλής του δεύτερου πιο δημοφιλούς κόμματος της Ιταλίας, του Κινήματος Πέντε Αστέρων. Ο Grillo αναφερόμενος στην επιλογή Τσίπρα να συμφωνήσει σε όσα του ζήτησαν οι Ευρωπαίοι με αντάλλαγμα την παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ είπε ότι “ήταν η θανατική του καταδίκη”.

Όλα αυτά κάνουν βεβαιότητα αυτό που μέχρι τώρα απλά ακούγαμε ως υποψία:

Η Ευρώπη , η ΕΕ έτσι όπως την φανταζόμασταν δεν πρόκειται να υπάρξει ποτέ. Κι όπως τη ζούμε είναι πολύ πιθανότερο να υποθέσουμε ότι οδεύει προς την αυτοκαταστροφή της με …γερμανική ακρίβεια.

ΠΗΓΗ

ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ:Α.Τ.

Οι νέοι διωγμοί των ''αυτοκρατόρων'' της Ρώμης-Η «ανάγκη» για μια Παγκόσμια Θρησκεία και τον «αδιαμφισβήτητο ηγέτη» της...


Τον περασμένο Σεπτέμβριο, ο πρώην πρόεδρος του Ισραήλ, Σιμόν Πέρες ζήτησε από τον Πάπα Φραγκίσκο να ηγηθεί ενός μελλοντικού "ΟΗΕ των θρησκειών", μιας προτεινόμενης οργάνωσης με "αδιαμφισβήτητη" αρχή που θα διακηρύξει «το θέλημα του Θεού». Ο Πέρες υποστήριξε μια παγκοσμιοποιημένη πίστη υπό μια ενιαία παγκόσμια αρχή, προκειμένου να καταπολεμηθεί η «τρομοκρατία». Αλήθεια, όλος αυτός ο «πόνος» του Πέρες και των άλλων ομοίων του στην παγκόσμια ελίτ, είναι πραγματικά για την «ειρήνη» ή μια πιο σκοτεινή ατζέντα βρίσκεται πίσω από αυτό;

Εδώ και αρκετό καιρό, η πολιτική και η οικονομική εξουσία λήψης αποφάσεων έχει απομακρυνθεί από τα έθνη-κράτη και τους λαούς και έχει παραδοθεί σε υπερεθνικούς πολυμερείς οργανισμούς. Δεδομένου ότι αυτές οι οργανώσεις διαμορφώνουν μία νέα παγκόσμια τάξη που ευνοεί τις εταιρικές και οικονομικές ελίτ, οι ντόπιοι πληθυσμοί («ο κυρίαρχος λαός» που λέγανε κάποτε) έχουν αποξενωθεί από κάθε οικονομική πολιτική απόφαση που τους αφορούν - ειδικά όταν εκπροσωπούνται από καριερίστες πολιτικούς που είναι περισσότερο ή εντελώς ευθυγραμμισμένοι με τις επιθυμίες της παγκόσμιας ελίτ.

Τον τελευταίο καιρό έχουν υπάρξει ενδείξεις για την ώθηση μιας παγκοσμιοποίησης της θρησκείας, από πάνω προς τα κάτω, καθώς αυξάνουν οι «εκκλήσεις» για παγκόσμια πολιτική εξουσία πάνω στον κόσμο της θρησκείας.

Η πιο ξεκάθαρη έκκληση ήρθε τον περασμένο Σεπτέμβριο, όταν ο πρώην πρόεδρος του Ισραήλ, Σιμόν Πέρες συναντήθηκε με τον Πάπα και του πρότεινε τη δημιουργία ενός νέου "ΟΗΕ των θρησκειών ", τον οποίο θα διευθύνει ο Πάπας. Ο Πέρες πρότεινε ότι αυτήν την οργάνωση θα πρέπει να την χειρίζεται μια "αδιαμφισβήτητη" αρχή που θα δηλώνει τι θέλει και τι δεν θέλει «ο Θεός», προκειμένου να καταπολεμηθεί ο «θρησκευτικός εξτρεμισμός».

Οι επιπτώσεις ενός τέτοιου επιχειρήματος θα είναι τεράστιες, καθώς το 84 τοις εκατό του παγκόσμιου πληθυσμού έχει μια πνευματική πίστη κάποιου είδους. Χριστιανοί, μουσουλμάνοι, ινδουιστές και βουδιστές εκπροσωπούν πάνω 5,3 δισ ανθρώπους, ενώ ένα ποικίλο μίγμα λαϊκών δοξασιών και μικρότερων θρησκειών της μειοψηφίας, από Μπαχάι έως Wicca, αντιπροσωπεύουν σχεδόν το άλλο μισό δισεκατομμύριο. Με την πνευματικότητα να παίζει κεντρικό ρόλο στη ζωή του μεγαλύτερου μέρους του παγκόσμιου πληθυσμού, φαίνεται ότι η "παγκόσμια διακυβέρνηση" πρέπει αναπόφευκτα να λάβει υπόψη της τον παράγοντα θρησκεία.
Διάφοροι θεωρητικοί έχουν προτείνει ότι η "One World Religion" – μια «Παγκόσμια Θρησκεία», θα αναδυθεί ως μέρος μίας «Νέας Τάξης Πραγμάτων». Είναι πιθανό ότι ισχυροί άνθρωποι στην παγκόσμια ελίτ επιθυμούν - αν όχι μια πραγματικά ενιαία παγκόσμια πίστη – σίγουρα μια παγκόσμια ηγεμονία στον κόσμο της πνευματικότητας, έτσι ώστε οι θρησκείες και οι οπαδοί τους, να μπορούν να επηρεάζονται από μια κεντρική αρχή. Ένα παρόμοιο μοντέλο παγκοσμιοποίησης «από πάνω προς τα κάτω», άλλωστε αναπτύσσεται, μέσω πολυμερών οργανισμών, στην πολιτική, την οικονομία και το εμπόριο.

Αλλά πόσο «αγαθές» είναι οι προθέσεις όσων εμπορεύονται μια τέτοια ιδέα; Είναι τόσο καλόπιστοι; Μια πιο προσεκτική εξέταση δείχνει ότι ένα τέτοιο σύστημα είναι εξαιρετικά ύποπτο, και μέρος μιας ευρύτερης ατζέντας με δυσοίωνες συνέπειες.

Το προσχέδιο για Μια Παγκόσμια Θρησκευτική Αρχή


Πριν από τη συνάντηση του Σεπτεμβρίου με τον Πάπα για να συζητήσουν το σχηματισμό του "ΟΗΕ των θρησκειών", ο Σιμόν Πέρες είχε προβάλει λεπτομερώς τις ιδέες του σε μια συνέντευξη στο ιταλικό καθολικό περιοδικό ‘Famiglia Cristiana’.

«Αυτό που χρειάζεται είναι ένας Οργανισμός Ηνωμένων Θρησκειών, ένας ΟΗΕ των θρησκειών. Θα ήταν ο καλύτερος τρόπος για την καταπολέμηση αυτών των τρομοκρατών που σκοτώνουν στο όνομα της πίστης», είχε πει ο Πέρες. «Στο παρελθόν, η πλειονότητα των πολέμων, υποκινούνταν από την ιδέα του έθνους. Σήμερα, αντιθέτως, οι πόλεμοι πυροδοτούνται πάνω απ’ όλα με τη δικαιολογία της θρησκείας», είπε.

Παγκόσμιες διαθρησκειακές πρωτοβουλίες έχουν ήδη υπάρξει, όπως η Πρωτοβουλία Ηνωμένων Θρησκειών (United Religions Initiative), αλλά προφανώς ο Πέρες προβλέπει μια πολύ ανώτερη και έγκυρη «Οργάνωση Ενωμένων Θρησκειών»: «Αυτό που χρειάζεται είναι μια αναμφισβήτητου ηθικού κύρους αρχή που θα λέει με ισχυρή φωνή "Όχι, ο Θεός δεν θέλει αυτό και δεν το επιτρέπει"». Πρότεινε τον Πάπα να είναι αυτή η αρχή, επειδή «Είναι ίσως ο μόνος ηγέτης που είναι πραγματικά σεβαστός».

Ο Πέρες δεν είναι το πρώτο ελίτ πολιτικό πρόσωπο που κάνει μια τέτοια προσέγγιση. Υπάρχει το «Ίδρυμα Πίστης» (Faith Foundation) του Τόνι Μπλερ, πρώην πρωθυπουργού του Ηνωμένου Βασιλείου, το οποίο – όπως ξεκάθαρα διατυπώνει - επικεντρώνεται στην «πίστη και την παγκοσμιοποίηση». Τον Ιανουάριο του 2014 ο Μπλερ έγραψε ένα ευρέως αναδημοσιευμένο δοκίμιο, δηλώνοντας τι το ίδρυμά του προσπαθεί να κάνει:

«... Ο σκοπός είναι να αλλάξει η πολιτική των κυβερνήσεων: για να αρχίσει η θεραπεία στο θέμα του θρησκευτικού εξτρεμισμού ως ένα θέμα που, για τη θρησκεία, καθώς και την πολιτική, πάει στις ρίζες του, εκεί που προβάλλεται μια ψεύτικη άποψη της θρησκείας, και για να βρει μια σημαντική θέση στην ατζέντα των ηγετών του κόσμου που θα συνδεθούν αποτελεσματικά για την καταπολέμησή της. Αυτός είναι ένας αγώνας που μόλις τώρα αρχίζει».

Όπως και ο Πέρες, ο Μπλερ υποστηρίζει ότι ο θρησκευτικός εξτρεμισμός είναι η πρωταρχική αιτία των συγκρούσεων στον κόσμο σήμερα, και ότι οι ηγέτες του κόσμου πρέπει να ενωθούν για να τον αντιμετωπίσουν. Επίσης, όπως και ο Πέρες, ισχυρίζεται ότι η πολιτική εξουσία πρέπει να έχει την εξουσία να καθορίσει ποιες θρησκευτικές πεποιθήσεις είναι "λάθος".

Ο Μπλερ, επίσης, ζήτησε υποστήριξη από το Βατικανό, καθώς καθοδηγεί την μεγαλύτερη θρησκευτική σύναξη του κόσμου. Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι πρόσφατα έγινε καθολικός, ο Μπλερ δεν ήταν ιδιαίτερα επιτυχής, όταν έκανε ανοίγματα στο Βατικανό το 2011, και ένας εξέχων καθολικός ακαδημαϊκός, ο καθηγητής Michel Schooyans, πιστεύει ότι ο πρώην ηγέτης του Ηνωμένου Βασιλείου είχε πιο καταχθόνιους στόχους:

«Ένας από τους στόχους του Ιδρύματος Πίστης του Τόνι Μπλερ είναι η ανακατασκευή των μεγάλων θρησκειών, όπως ακριβώς και ο συνάδελφός του, ο Μπαράκ Ομπάμα θέλει να ανακατασκευάσει την παγκόσμια κοινωνία. Για αυτό το σκοπό, το εν λόγω ίδρυμα θα προσπαθήσει να επεκτείνει «νέα δικαιώματα», χρησιμοποιώντας τις θρησκείες του κόσμου για το σκοπό αυτό και προσαρμόζοντάς τες σε «νέα καθήκοντα». Οι θρησκείες θα πρέπει να μπουν κάτω από τον ίδιο κοινό παρονομαστή, το οποίο σημαίνει απογύμνωση της ταυτότητάς τους...
Αυτό το έργο κινδυνεύει να μας γυρίσει πίσω σε μια εποχή στην οποία η πολιτική εξουσία είχε την αποστολή να προωθήσει μια θρησκευτική ομολογία ή να την αλλάξει. Στην περίπτωση του Ιδρύματος του Μπλερ, έχουμε επίσης το θέμα της προώθησης μιας και μόνο μίας θρησκευτικής ομολογίας, την οποία θα επιβάλει μια καθολική, παγκόσμια πολιτική δύναμη σε ολόκληρο τον κόσμο...».
Τα επιχειρήματα του Μπλερ και του Πέρες - που εμφανίζονται τώρα ως «περιστερές» της ειρήνης - εσκεμμένα αγνοούν πως η εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης των ΗΠΑ και των συμμάχων της, υπέθαλψε τον ισλαμικό εξτρεμισμό, (διότι - αν και οι ελίτ διστάζουν σκόπιμα να το πουν, δεν υπάρχει «θρησκευτικός εξτρεμισμός» αλλά ισλαμικός εξτρεμισμός) από την δεκαετία του 70, όταν η CIA χρηματοδοτούσε και όπλιζε τους Μουτζαχεντίν στο Αφγανιστάν για να τραβήξει την Σοβιετική Ένωση σε πόλεμο, μια τακτική που έδωσε αφορμή στους Ταλιμπάν και την Αλ Κάιντα. Στο ίδιο πνεύμα, η σημερινή εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης των ΗΠΑ και των συμμάχων της, έχει δημιουργήσει το ISIS, κάτι που ένας συνταξιούχος Αμερικανός Στρατηγός σχεδόν παραδέχθηκεσε μια προφανή φροϋδική ολίσθηση.

Ως «Πρόβλημα, Αντίδραση, Λύση» (“Problem, Reaction, Solution”) περιγράφεται μια διαδικασία όπου οι επικυρίαρχοι δημιουργούν το «πρόβλημα», προκαλώντας μια αντίδραση από το κοινό που απαιτεί «να γίνει κάτι» γι’ αυτό, και έτσι, στη συνέχεια, οι εξουσιαστές έχουν την «άδεια» να φέρουν την προπαρασκευασμένα "λύση" τους για την επίλυση του προβλήματος αυτού, που «δημιουργήθηκε».

Ο «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας» εξυπηρετεί πολλαπλούς στόχους. Ενώ οι πολιτικές και στρατιωτικές επιπτώσεις είναι πιο κατανοητές, οι πνευματικές επιπτώσεις είναι λιγότερο. Έκανε τον θρησκευτικό εξτρεμισμό - βλέπε ισλαμικό- τον αποδιοπομπαίο τράγο για την παγκόσμια σύγκρουση του σήμερα – και όχι την εξωτερική πολιτική που τον έχει τροφοδοτήσει, χρηματοδοτήσει και του επέτρεψε να ευδοκιμήσει.

Στην περίπτωση των πολέμων στη Μέση Ανατολή, πολλοί βλέπουν μια προσπάθεια να στρέψουν τις χριστιανικές και τις μουσουλμανικές κοινωνίες του κόσμου την μία ενάντια στην άλλη σε μια κατασκευασμένη «σύγκρουση των πολιτισμών», η οποία εξυπηρετεί το στρατιωτικό βιομηχανικό σύμπλεγμα. Είναι ενδιαφέρον, ότι ορισμένοι επιφανείς αθεϊστές, μερικοί από τους οποίους είναι κατηγορηματικά αντίθετοι σε όλες τις θρησκείες, σταθερά υποστηρίζουν αυτό το μιλιταρισμό.

Ίσως τελικά, από τις στάχτες αυτής της πυρκαγιάς, προκύψει η Μία Παγκόσμια Θρησκεία. Επειδή γίνεται συνεχώς λόγος για αυτή την κατασκευασμένη απειλή του «εξτρεμισμού»,ίσως αποδώσουν τελικά οι «εκκλήσεις» για μια παγκοσμιοποίηση της θρησκείας από πάνω προς τα κάτω.


ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / α
πό εδώ